Πήγα σε ένα υπέροχο εκκλησάκι. Πρόκειται για τον Προφήτη Ηλία στην Ηλιούπολη Αττικής.
Έκανα Ανάσταση παραδοσιακά, όπως στο χωριό!
Η θέα καταπληκτική. Είχα δημιουργήσει κι ένα βίντεο, το οποίο μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω. (εδώ)
Η ατμόσφαιρα υπέροχη. Υποσχέθηκα ότι και το 2020 θα έκανα Ανάσταση στο ίδιο μέρος.
Όμως, ο κορονοϊός και η καραντίνα δεν το επέτρεψαν.
Μέσα Μαΐου και με την πρώτη ευκαιρία επισκέπτομαι το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, για να λάβω την ίδια θετική ενέργεια, να απολαύσω την ίδια θέα, να χαλαρώσω για λίγο από τα προβλήματα της καθημερινότητας και το άγχος.
Και αντικρίζω αυτό το θέαμα:
Μία σαρκοφάγος από τούβλα έχει καταπιεί το εκκλησάκι.
Είναι σαν ένα νέο μεγαθήριο να έχει πνίξει τον παλιό, ωραίο και μικρό ναό.
Πώς είναι δυνατόν να αρέσει σε ορισμένους αυτό το έκτρωμα;
Τα διάφορα γραμμένα συνθήματα δίνουν την απάντηση.
Τόσο κρίμα, τόσο άδικο για το εκκλησάκι.
Καμιά φορά ο άνθρωπος υποσκάπτει τον ίδιο του τον εαυτό, τη φύση, την κληρονομιά του.
Άψυχα κι έμψυχα τούβλα ενωμένα με σκοπό την καταστροφή της τέχνης, της ομορφιάς, του μόχθου της δημιουργίας παλαιότερων καλλιτεχνημάτων και κατασκευών, της ηθικής, του δικαίου, της νομιμότητας.
Η ημέρα της γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου συσχετίστηκε με την ημέρα των ερωτευμένων από τον Τζέφρυ Τσώτσερ και το ποίημα του «Το Κοινοβούλιο των Πτηνών»
Η ανακάλυψη αυτή δεν είναι απλώς ένα ακόμα κομμάτι της ιστορίας – είναι ένα παράθυρο σε έναν χαμένο κόσμο, έναν κόσμο όπου η γοητεία και το μυστήριο δένονται αξεδιάλυτα με το πέρασμα του χρόνου.